Welkom op deze site. Op dit blad, enkele artikels in het nederlands.                          Vertaling : Jean Marc Vanwaeyenberg.



  • Wist u dat ?
  • Het gebruik van antibiotica in de kweek.
  • De juiste dosis.




Wist u dat ?                   Thierry lequeu traductie Jean marc Vanwaeyenberg.


Biergist bevat 40% eiwitten.

Halfvolle poedermelk bevat 33% eiwitten en 1% vetten tegen 32% eiwitten en 6% vetten voor volle melk.

Sommige producten dat in water niet oplosbaar zijn kunnen met de zaadjes gemengd worden, de vogels zullen ervan opnemen bij het pellen van de zaadjes.

Carbaryl, dat in de club verkocht wordt, is een van de beste producten om de parasieten van onze vogels te bestrijden.

Ontsmetten en het schoonmaken van het materieel zijn twee aparte handelingen en moeten dus op aparte tijdstippen plaats vinden.

Voor het paren is het sterk aan te raden om de vogels te bestrooien met een mengeling van talkpoeder en carbaryl (18 op 1).

De ontwikkelingscyclus van bloedluizen is heel kort. 24 uur na haar eerste eetmaal legt het wijfje haar eerste eieren. Het is dus gemakkelijker om luizen te kweken dan kanaries.

De emanaties van een elektrische grill veroorzaken ernstige vergiftigingen aan onze vogels.

Carbaryl wordt snel tenietgedaan in een alkalische omgeving. Het mag dus niet gemengd worden met kalk, soda, enz... Het moet binnen het uur gebruikt worden.

Fruit levert niet de gewenste vitaminen aan onze vogels. Deze bevatten voornamelijk C vitamine dat de vogels niet nodig hebben omdat ze deze zelf produceren.

Antibiotica vernietigen de vitaminen niet en mogen dus tegelijkertijd toegediend worden aan de vogels.

Antibiotica maken niet onvruchtbaar !!! Opgelet : sommige antibacteriële geneesmiddelen wel !!!

Houtskool dat aanwezig is in sommige grit handelt als een spons en maakt sommige vitaminen inactief.

Vitaminen worden met de tijd minder efficiënt maar worden niet schadelijk.

Indien er een of meerdere stommiteiten staan in wat u juist gelezen hebt aarzel niet om het mij te zeggen.

Het gebruik van antibiotica in de kweek. 

Thierry  Lequeu   Vertaling Jean-Marc Vanwaeyenbergh

Begin januari begint voor de meeste kwekers de voorbereiding van het kweekseizoen. Zoals elk jaar zullen veel liefhebbers overleggen om te weten welk wonder product te gebruiken om de beste slaagkansen te hebben. De vraag is hoe onze vogels “zuiveren”? Maar wat bedoelt men juist met “zuiveren”?

Het is een manier om onze vogels te reinigen om het risico op besmetting door ziekteverwekkende kiemen van de jonge vogels gering te houden.

Eens besmet, zullen de jonge enkele dagen later overlijden.

De jonge vogels hebben geen kracht meer om hun snavel te openen, het gebrek aan voedsel zal het proces nog versnellen.

De besmetting heeft meestal plaats na de geboorte, tijdens het voederen door de ouders.

Vergeet niet dat, in geval van besmetting, zowel de poppen als de mannen behandeld zullen moeten worden. Vaak denkt de kweker dat het overlijden van de jonge vogels te wijten is aan het feit dat de ouders niet voederen, maar het probleem zit elders.

De jonge vogels sterven uitgeput en uitgehongerd omdat ze hun snavel niet meer kunnen openen. Met meer dan 25 jaar kweek ervaring kan ik u verzekeren dat de poppen die niet voederen zeer zeldzaam zijn, de voederproblemen komen vaak voort door de slechte gezondheid van de jonge vogels of van de kweekkoppels.

De bewuste kiemen bevinden zich in de darmen van de vogels. Sommige fokdieren zijn drager zonder zelf ziek te zijn (gezonde drager), de kiemen worden geëlimineerd door de uitwerpselen en deze zullen dan op hun beurt het drinkwater en de kooibodems besmetten.

De, nog zwakke, jonge vogels kunnen dus nog in het nest of nadien in de rechtstreekse omgeving besmet worden. Omdat deze nog zwak en in volle groei zijn, zijn ze gemakkelijke prooien voor de kiemen en overlijden ze meestal aan de ziekte.

Wat is hier de rol van het, aan de ouders toegediende, antibioticum?

Men moet weten dat de ziektes dat aan de jonge vogels overgedragen kunnen worden o.a. de volgende zijn, colibacillose en luchtpijpmijt. Het overbrengen van lankesterella door de ouders blijft onzeker. De kanaries kunnen passieve dragers zijn van microben of virussen, ze kunnen namelijk de ziekteverwekker dragen op hun poten, hun pluimen,.. of ze kunnen ook actieve dragers zijn, als ze de kiemen in hun lichaam dragen. Het antibioticum dat gegeven wordt aan de ouders zal bijdragen om de ziekteverwekkende bacteriën die zich bevinden in de darmen van de vogels uit te roeien. Helaas het antibioticum maakt geen verschil tussen “gunstige” en “ongunstige” bacteriën. Om het besmettelijke mechanisme, dat ons interesseert, te begrijpen moet men eerst begrijpen wat de darm flora is en waarom onze vogel ziek wordt.

Wanneer men spreekt van darm flora, bedoeld men het verteringsproces. Het verteren is een heel belangrijke stap in het lichaam van onze kanarie. Het ingeslikte voedsel zal de nodige energie leveren om al zijn vitale functies te laten werken. Om het verteringsproces optimaal te laten verlopen, zal de darmflora van onze vogel meer “gunstige” bacteriën moeten bezitten dan “ongunstige” bacteriën.

Indien de “ongunstige” bacteriën domineren, zal de vogel ziek worden.

Het antibioticum zal dus in dat geval vaak met succes gebruikt worden.

Het probleem is dat het gebruik van deze producten, met de jaren, resistente stammen bevordert.

Uitleg:

Wanneer ik mij geïnteresseerd heb in dat probleem, ben ik naar de bibliotheek geweest om te begrijpen wat een bacterie, een cel was, ... en om deze, voor wat wij amateur kwekers betreft, ongewone taal te ontcijferen. Ik verliet dus de bibliotheek geladen met boeken die van mij een deskundige moesten maken. Ik had amper het eerste boek geopend dat ik weer met beiden voeten op de grond stond. Ik begreep er helemaal niets van. Ik ben dus die boeken gaan terugbrengen en ik kreeg toen een geweldig idee.

Waarom zou ik niet in de jeugd afdeling boeken gaan halen, met beeldjes, over microben en allerlei ziektes?

Ik ben toen vertrokken met allerlei interessante boeken.

Het toedienen van een antibioticum.

Antibiotica vallen zowel negatieven als positieven bacteriën aan. Elk soort antibioticum bestrijdt een ander type bacterie, anderen, de “brede spectrum antibiotica” zullen een grotere actieradius hebben.

Laat ons het antibioticum A stellen, deze werkt op de nr. 1 bacteriën.

De bacterie nr. 1 is aanwezig in groot hoeveelheid in het lichaam van onze vogel. Als men het antibioticum A gebruikt tegen de bacterie nr. 1, wordt deze onmiddellijk aangevallen door het antibioticum. Maar, zelfs met een langdurige behandeling, kan het soms gebeuren dat alle nr. 1 bacteriën niet gedood worden en dat deze, door mutatie, het antibioticum A overleven.

Wij zullen deze resistente bacteriën “Ar” noemen.

Zolang deze in geringde aantal aanwezig zijn (de Ar bacteriën), zal er geen gevaar zijn. Maar vergeet niet dat deze kleine resistente bacteriën zich zeer snel vermenigvuldigen, zodat, indien men geen andere antibioticum gebruikt, er enkele jaren later, kweekproblemen zullen opduiken. Omdat ze zeer talrijk zullen zijn en het antibioticum zal er geen werking meer op hebben.Dit antibioticum resistentie is uiteraard wisselend. Het kan ook uitleggen waarom sommige liefhebbers, die al jaren succesrijk zijn met een product, plots een rampzalig kweekseizoen hebben.

Het meest opvallende voorbeeld van dit antibioticum resistentie is deze van de neomycine. Enkele jaren geleden, gebruikte iedereen neomycine. Het is een zacht antibioticum die enkel in de darmen werkt. Het was toen het wonder product, omdat het slaagpercentage in de kweek tegen de 90% was. Helaas, een massaal gebruik, door kwekers die geen problemen hadden, heeft het ontstaan van een resistente stam bevorderd, en het behandelen met neomycine werd, per slot van rekening, steeds minder efficiënt.

Het beste, indien er problemen zijn, is een antibiogramme te laten uitvoeren door een dierenarts, omdat antibiotica verschillen van elkaar, en het van zeer groot belang is, als er problemen zijn, om onmiddellijk de bacteriën te bestrijden met een gepast antibioticum, om de uitslag te optimaliseren en om het gewenningsfenomeen te voorkomen.

Het lijkt mij ook interessant om te herhalen dat, in tegenstelling tot wat er algemeen beweerd wordt, de antibiotica niet onvruchtbaar maken. Enkel het tegelijkertijd toedienen van sulfamiden en “anti-foline zuur” maken de vogels tijdelijk onvruchtbaar.

Na een behandeling moet men dus de darmflora herstellen. Het toedienen van een probiotic is dus aan te raden.(Probiotic: gunstige bacterie dat zich natuurlijk bevindt in de maag van de vogels).

Dit artikel heeft niet als doel om te oordelen of het wel aan te raden is om antibiotica te gebruiken of niet, dit is een ander debat. Het lijkt evident dat we beter allemaal niets geven van al deze producten en de natuur te laten doen. Maar in dat geval, zouden wij op gelijke voet staan met de kwekers die het wel gebruiken? Natuurlijk niet en dat is juist het probleem.

De juiste dosis.                               Sabine Vilain Vertaling Jean Marc Vanwaeyenberg.

Het is nooit gemakkelijk om trucjes te moeten vinden om de juiste maat product te kunnen geven aan zijn vogels (o.a. medicamenten).

Het heeft weinig zin te moeten herhalen dat een te kleine dosis absoluut geen enkel nut zal hebben maar in tegenstelling een te grote dosis kan zeer nefaste gevolgen hebben, tot de dood van de vogel in sommige gevallen.

Het kan kinderachtig lijken, maar hoeveel onder ons heeft ooit gesproken van een puntje van een mes van een bepaald product te geven in een drinkflesje of in het eivoer?

Wat stelt zo een maat exact voor? Zijn deze betrouwbaar? Wat is een maat?

Een maat is een instrument dat dient om een zekere hoeveelheid product te meten (vloeibaar of poeder). Verschillende recipiënten kunnen als maat dienen, voor zover hun inhoud gekend is en gestandaardiseerd.

Vergeet zo vlug mogelijk het puntje van het mes, een mes heeft soms een puntachtig puntje of soms een rond puntje. Er zijn even veel dosissen dat er messen bestaan. Met het mes van mijnheer X, weegt een puntje product 1g en met het mes van mijnheer Y: 3g.

Het is niet nodig om verder aan te dringen.

Voor wat de lepels betreft, de klassieke maten zijn de volgenden: koffielepel: 5 ml of 5g water, nagerechtlepel: 10 ml of 10g water, soeplepel: 15 ml of 15 mg water. Maar deze waarden blijven eveneens vaag, als men weet dat sommige lepels wijder zijn dan anderen en dat deze noch een vorm noch een inhoud hebben die gecontroleerd werden door een erkend organisme.

Het is ook verkeerd te denken dat een koffielepel die 5g water bevat ook 5g poeder zal bevatten.De zichtbare densiteit vaan een poeder is kleiner dan deze van water. De maat zal eveneens verschillen als het over een tot aan de rand gevulde lepel gaat of als het over een dikke lepel gaat (zelfs verdubbelen).

Een tot de rand gevulde lepel kan 2g van een bepaald product bevatten, maar ook 3g van een ander product. Het is onmogelijk om het gewicht van een poeder te schatten zonder hulp van een geijkt maatje of met behulp van een nauwkeurige weegschaal.

Er zijn 20 druppels nodig om 1ml water te verkrijgen. Opnieuw een overtuiging dat niet geldt voor om het even welk vloeistof en voor om het even welke druppelteller, en dat eveneens kan schommelen volgens de buiging van het buisje. Het is van groot belang om te weten hoeveel druppels er nodig zijn, om 1ml te verkrijgen, om de juiste dosis te kunnen toedienen aan onze vogels.

Hiervoor bestaat er een trucje, maar opgelet de uitslag hiervan zal uitsluitend geldig zijn voor hetzelfde product.

Men moet gewoon een, per 1 of 2 ml, gegradueerd spuitje nemen . Er de zuiger en de naald afhalen. Het verlengstuk dichthouden met een vinger, en tellen hoeveel druppels er nodig zijn om 1ml te verkrijgen (meestal verschillend van 20).

Dus, om precieze maten te verkrijgen kan men, van 1 tot 10 ml, een gegradueerde spuit gebruiken (zonder naald), van 10 tot 100 ml = een gegradueerd reageerbuisje, van 100 tot 500 ml = een keuken maatbeker of een papfles, 1 L = gewone flessen (opgelet aan hun inhoud). Het is niet moeilijker dan een “glazen mosterdpot” te gebruiken!